กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รอจนกระทั่งหลี่กุ้ยฮวากับจางเสี่ยวหงกลับมา
ตระกูลเหล่าเจียงปิดประตูใหญ่ตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืดเป็นครั้งแรก
“แม่ เด็ก ๆ บอกว่าเก็บมาได้เหรอ”
จางเสี่ยวหงมองปลาตัวใหญ่บนเขียงที่ขอดเกล็ดและล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วพลางเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
“ก็ใช่น่ะสิ คืนนี้พวกเราจะได้กินของดี ๆ กันมื้อหนึ่ง!”
หวังซิ่วเอ๋อยักคิ้วอย่างเบิกบานใจ
ตรงประตูในห้องยังแขวนไก่ป่าที่ถอนขนและผ่าท้องควักเครื่องในออกแล้วเอาไว้ กะว่าจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้
“พอฝูเป่าของภรรยาเหล่าซานคลอดออกมา วันเวลาของบ้านเราก็ดีขึ้นทันตาเลย!”
หลี่กุ้ยฮวามองปลาบนเขียงแล้วมองไก่ป่าที่แขวนอยู่หลังประตูอย่างอดดีใจไม่ได้
พอหวังซิ่วเอ๋อได้ยินคำนี้ก็ยิ่งยิ้มจนหุบปากไม่ลง