เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฤดูร้อนปี 1976
ฝนตกหนักที่เพิ่งพัดผ่านไปชะล้างมวลอากาศร้อนอบอ้าวและชื้นแฉะจนหมดสิ้น นำพาความเย็นสดชื่นมาสู่หมู่บ้านภูเขาดิน
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นของการผสมผสานระหว่างกลิ่นไอดินและต้นหญ้า
ท้องฟ้าแจ่มใสแล้ว
ชาวบ้านแห่งหมู่บ้านภูเขาดินจึงทยอยเดินออกมาจากบ้าน กลับมารวมตัวกันใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงทางเข้าหมู่บ้านอีกครั้ง
ที่นี่คือ “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการนินทา” ประจำหมู่บ้านภูเขาดิน
ทั่วทั้งสหกรณ์ประชาคม ไม่ว่าบ้านไหนในแต่ละกองการผลิตจะมีเรื่องแปลกใหม่ ล้วนแพร่สะพัดออกไปจากตรงนี้ทั้งสิ้น
“ฟ้าร้องเมื่อครู่นี้น่ากลัวจริง ๆ!”
“นั่นสิ ไม่ได้ยินเสียงฟ้าร้องดังขนาดนี้มาหลายปีแล้ว เหล่าซื่อบ้านฉันยังอุตส่าห์ฝ่าฝนออกมาดู นึกว่าภูเขาถล่มเสียอีก!”
หญิงสาวสองสามคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์ถึงฝนตกหนักเมื่อสักครู่นี้