กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าง ๆ มีสมาชิกทีมคนหนึ่งเปิดปากอย่างระมัดระวังว่า “เผิงเก๋อ ผมว่าไอ้จางอี้ฝานมันแปลกประหลาดนะ...เผิงเก๋อดูสิ เมื่อกี้หมัดคุณชัด ๆ ว่าตีเข้าแล้ว ผลคือเด้งกลับมาหาคุณเอง นี่มันไม่วิทยาศาสตร์เลย...ว่าไงเราเลิกกันเถอะ?”
“เลิกแม่มันเถอะ!”
เผิงข่ายเฟยหันหัวมาทันที ขอบตาแดงระเรื่อ ไม่ใช่เพราะอยากร้องไห้ แต่เพราะโทสะพุ่งขึ้นจนเลือดขึ้นหัว
“ไอ้จางอี้ฝานมันเป็นอะไรกันแน่! ไอ้หนอนหนังสือจนกระจอกเนยะ กล้ามาเด้งดึงในต่อหน้าข้าบ้างหรือ?” เรื่องนี้ยังไม่จบ!
แต่จะไม่จบได้ยังไง เขาก็ยังคิดไม่ออกอยู่ในตอนนี้
จะกลับตอนนี้เหรอ? ไม่ได้