กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาแทบกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่
ไม่ใช่เสียงหัวเราะขื่นขมหลังถูกหยามเกียรติ แต่เป็นความขบขันจากใจจริงที่กลั้นไม่อยู่ หลังได้ชมละครตลกชวนเหลือเชื่อเรื่องหนึ่ง
เรียนจบมัธยมปลายปีสามแล้วก็ล้มละลาย?
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ไม่ใช่ศัตรู
แต่เป็นคนไร้บ้านในอนาคตที่ยังเดินได้ ยังหายใจได้ และยังยกตนข่มท่านต่อหน้าเขาอยู่
“นายหัวเราะอะไร?” เผิงข่ายเฟยขมวดคิ้ว ปฏิกิริยาของจางอี้ฝานทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมาก
บทต่อไปที่เขาคาดไว้คือจางอี้ฝานจะก้มหน้ายอมแพ้แต่โดยดี หรือไม่ก็โกรธจนเสียหน้าจนทะเลาะกับเขา จากนั้นเขาก็จะฉวยโอกาสดูหมิ่นอีกฝ่ายซ้ำ
แต่เจ้าเด็กนี่กลับหัวเราะเนี่ยนะ?
นี่มันปฏิกิริยาอะไรกัน?