กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวหรงยืนแข็งอยู่กับที่ สีเลือดบนใบหน้าซีดจางหายไปจนหมดสิ้น
เธออยากอ้าปากแก้ตัว แต่ขยับปากอยู่หลายครั้งก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
สายตาของเธอเหลือบไปทางหลินหว่านชิงโดยไม่รู้ตัว นั่นคือสายตาขอความช่วยเหลือ แต่ขณะเดียวกันก็เหมือนผลักหลินหว่านชิงเข้าไปในกองไฟ
หลินหว่านชิงไม่อยู่ที่โต๊ะแล้ว
ทันทีที่กัวฮ่าวลุกขึ้นยืน เธอก็รู้แล้วว่าเรื่องราวหลุดพ้นจากการควบคุม
เธอยืดตัวขึ้น ไม่นั่งฟุบโต๊ะอีก ไม่เสแสร้งว่าอ่อนแออีก และไม่เหลือท่าทางน่าสงสารราวกับดอกสาลี่ต้องหยาดฝนอีกต่อไป
สีหน้าของเธอเย็นชาเสียจนน่าหวาดหวั่น ในแววตาฉายความตกตะลึงอย่างไม่อยากเชื่อออกมา
เธอไม่อยากเชื่อ
สุนัขเลียขาสองคนที่ซื่อสัตย์ต่อเธอที่สุด กลับทรยศเธอพร้อมกัน
จางอี้ฝานทรยศเธอ กัวฮ่าวก็ทรยศเธอ