เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 ประกาศจับค่าหัว 50,000 ตำลึง
เขาเพ่งพินิจหน้าตาของคนคนนั้นอย่างละเอียด รู้สึกว่าบุคลิกท่าทางมันดูไม่เข้าเค้าเลยสักนิด
“ฉันไม่สนโว้ย!” ชายฉกรรจ์ที่เดินนำตวาดลั่น “วันนี้แกต้องคืนเงินห้าร้อยตำลึงที่แกหลอกฉันไปมาให้หมด! แม่งเอ๊ย! ระเบิดแก๊สพิษที่แกขายให้ฉันมันของห่วยแตกชัด ๆ! โฆษณาว่าทำให้ติดอัมพาตหนึ่งถึงสองวินาที แต่พอเอาไปใช้จริงแค่กระตุกนิดเดียวเป้าหมายก็วิ่งปร๋อต่อได้แล้ว!”
“ยังจะมีหน้ามาแอบอ้างว่าตัวเองคือเฉินอันตัวจริงอีกเหรอ? ถุย! รีบคืนเงินมาเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นฉันกระทืบแกจมดินแน่!”
ชายหนุ่มหน้าตาเจ้าเล่ห์ได้แต่ยิ้มขื่นแก้ตัว
“พี่ใหญ่ เงินฉันถอนออกไปหมดแล้ว ในตัวไม่มีเหลือจริง ๆ อีกอย่างระเบิดแก๊สพิษพวกนั้นฉันก็ลงทุนลงแรงหลอมขึ้นมาจริง ๆ นะ ตอนแรกพี่ซื้อไปก็ขายทำกำไรได้เยอะไม่ใช่เหรอ ถึงได้มาเหมาสต็อกเพิ่มจากฉันน่ะ...”