เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 ศึกตะลุมบอนระดับเมือง! แหล่งรวมเหล่าอัจฉริยะ! (ตอนที่ห้า)
“เชี่ยแม่มันเถอะ! โหดเหี้ยมเกินไปแล้วมั้ง ฉันก็แค่ยืนดูเรื่องสนุกเฉย ๆ ดันซัดฉันตายคาที่ซะงั้น?”
หวังเสียงสบถด่ากราดขณะปีนออกมาจากแคปซูลเกม สิ่งแรกที่เขาทำคือรีบดึงการ์ดความจำออกจากแคปซูลเกมแล้วเสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์ทันที
“จบเห่แล้ว! บันทึกเอาไว้ไม่ทัน!”
เขาจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วตบโต๊ะดังปังด้วยความเจ็บใจ
หวังเสียงก็คือผู้เล่นที่เปิดถ่ายทอดสดแล้วโดนเฉินอันปาดปราณกระบี่ปลิดชีพไปเมื่อครู่นี้นั่นเอง
ยังดีที่เขาเพิ่งทะลวงระดับสองเปลี่ยนมาได้ไม่นาน พอตายไปก็แค่กลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทรัพย์สินมีค่าทั้งหมดเขาก็แปลงเป็นเงินสดเก็บไว้หมดแล้ว
ในฐานะผู้เล่นอิสระสายฟาร์มหาเงิน ทุกครั้งก่อนจะก้าวออกจากหมู่บ้านเขาจะเคลียร์ของในกระเป๋าจนเกลี้ยงเสมอ
ดังนั้นเขาจึงไม่ได้โกรธแค้นหรือเศร้าโศกอะไรมากมายนัก