เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 ความไร้เรี่ยวแรงและความหวาดกลัวของหวังกัง!
เฉินอันเดินมุ่งหน้าไปยังร้านผ้าย่านตะวันตกด้วยฝีเท้าที่ไม่ช้าไม่เร็ว
เขารู้สึกได้ว่าหวังกังอาจจะวางกับดักซุ่มโจมตีเขาอยู่
แต่เขาไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด ในหมู่บ้านเยียนอวี่แห่งนี้ ขอแค่ไม่ใช่ยอดฝีมือสองเปลี่ยนที่สวมอุปกรณ์ระดับทองทั้งตัว เขามั่นใจเต็มเปี่ยมเรื่องการประชันความเร็ว!
แต่ถ้าอีกฝ่ายสวมชุดอุปกรณ์สายท่าร่างล้วน ๆ แค่ค่าท่าร่างที่บวกจากอุปกรณ์อย่างเดียวก็คงปาเข้าไป 60-80 แต้มแล้ว
ถ้าเจอแบบนั้นเขาก็คงแย่เหมือนกัน
แต่เห็นได้ชัดว่าหวังกังไม่ใช่แบบนั้น
อีกอย่าง สกิลติดตัวและสกิลกดใช้ของย่างก้าวท่องคลื่นของเฉินอัน ได้ดันอัตราหลบหลีกของเขาให้สูงจนน่าตกใจไปแล้ว
แถมจากการประลองกับผู้เล่นมากมายในศึกตะลุมบอน เขายังได้หยั่งรู้เทคนิคการต่อสู้มาอีกเพียบ
เกมนี้เปรียบเสมือนโลกยุทธภพจริง ๆ สกิลเป็นเพียงตัวช่วย ส่วนการต่อสู้จริงล้วนวัดกันที่ประสบการณ์และการเชื่อมโยงการรุกและรับ