0163

⬢⬢⬢

ตอนที่ 163 ลิ้น

อวิ๋นเมิ่งเหยาเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างแผ่วเบา

สายตาที่หรี่ลงขณะมองไปยังกู้เย่าค่อย ๆ เผยรอยยิ้มละไม “จริงเหรอคะ...?”

กู้เย่าเปี่ยมล้นด้วยสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด เขาส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ไม่ใช่ ไม่ใช่แน่นอนครับ—”

“ใช่แล้ว ก็ใช่น่ะสิ—!” เมิ่งฉีตะโกนโวยวายเสียงดัง

ม่านตาสีแดงฉานที่จ้องเขม็งไปยังอวิ๋นเมิ่งเหยาเปล่งประกายรัศมีสีสดจัดจ้าน

“นังเด็กเมื่อวานซืน เธอชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้วนะ!”

“ยังไม่ทันได้ลงมือกับเธอ เธอกลับมาเล่นงานฉันก่อนซะได้!”

“แน่จริงก็ปล่อยฉันสิ ดูซิว่าฉันจะแทงเธอไหม!”