กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 รู้จักแต่จูบ
กู้เย่าเหลือบมองเด็กสาวผู้อ่อนหวานนุ่มนิ่มซึ่งนั่งอยู่บนม้านั่ง แกว่งขาท่อนล่างขาวเนียนลอยไปมาไม่หยุด และกำลังเคี้ยวลมอัดเม็ด
ก่อนจะเบนสายตากลับมารวมอยู่ที่ตัวเถ้าแก่เนี้ยอีกครั้ง
เล่าเรื่องราวตลอดทั้งกระบวนการที่ตนเองได้เห็นกับตาออกมาจนหมดสิ้น
“ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?!” เถ้าแก่เนี้ยอุทานด้วยความตกใจไม่หยุด
กู้เย่ายิ้มเจื่อนพลางพยักหน้า “อืม มันทำให้ตกใจจริง ๆ นั่นแหละ แต่ผมเห็นมากับตาตัวเอง...”
เถ้าแก่เนี้ยนั่งลง
วางข้อศอกเท้าไว้หน้าตู้กระจกจัดแสดงของเคาน์เตอร์
ใช้ฝ่ามือเท้าแก้มเอาไว้