0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 ตัวร้อนขึ้นมาแล้ว

กู้เย่านอนคว่ำหน้าอยู่บนตู้กระจกจัดแสดงโดยไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง

ดูเหมือนจะจมดิ่งอยู่ในความง่วงงุนของการงีบหลับ

อวิ๋นเมิ่งเหยากะพริบดวงตากลมโตอันใสกระจ่าง จ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย

ผ่านไปชั่วไม่กี่อึดใจ

เธอก็กระโดดลงจากเก้าอี้แล้วเดินมาข้างกายกู้เย่า

ยื่นฝ่ามือขาวผ่องออกมา

ใช้ฝ่ามือแนบไหล่ของกู้เย่าแล้วเขย่าเบา ๆ

ปากก็พร่ำพึมพำเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ “กู้เย่า...”