กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 หนีไม่พ้น
กู้เย่าย่ำฝีเท้าแผ่วเบาลงบนพื้นห้องนั่งเล่น
เดินมาถึงหน้าห้องนอน
ผลักประตูเปิดออกอย่างเบามือ
ยามที่เพิ่งแง้มออกเป็นช่องแคบ ๆ
ก็มองเห็นผ้าห่มนวมบนเตียงที่โป่งนูนขึ้นมาเล็กน้อย
ใต้ผ้าห่มนวมคลุมเจ้าตัวเล็กที่นอนคว่ำกระดกก้นอยู่
“ฝันถึงอะไรอยู่หรือเปล่านะ...?” กู้เย่าพึมพำ
เขาไม่ได้เข้าไปปรับท่านอนแปลกประหลาดของอวิ๋นเมิ่งเหยาแต่อย่างใด