กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เกิดอะไรขึ้นหรือ”
หลังจากจวงเอ้อร์จากไปแล้ว ซูจัวก็หันไปมองเสิ่นเยี่ยน
“พี่เขย ท่านไม่แม้แต่จะทำสีหน้าดี ๆ ใส่เขา ส่วนข้าทุกวันเอาแต่ปั้นหน้ายิ้ม ทั้งยังช่วยออกความคิดให้เขา แล้วเหตุใดเขาถึงชวนท่านเข้าศาลาว่าการเล่า”
ซูจัวอดกล่าวไม่ได้ว่า “นี่ไม่ยุติธรรมเกินไปแล้ว”
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
ซูเหวยฟังแล้วก็อดขำไม่ได้ “ก็เพราะเจ้าเป็นคนของคุณชายใหญ่จวงอย่างไรเล่า ต่อให้พวกเขาเป็นพี่น้องกัน จวงเอ้อร์ก็ไม่อาจแย่งคนไปตรง ๆ ได้”
“พี่ อย่าเพิ่งว่าไป…อย่าเพิ่งพูดจริง ๆ”
ซูจัวรู้สึกว่าคำพูดของซูเหวยก็มีเหตุผลไม่น้อย เมื่อเทียบกับคุณชายรองจวงผู้เจ้าเล่ห์เหลือคณาแล้ว เขายังชอบคนอย่างจวงต้ามากกว่า
“แต่เหตุใดพี่เขยถึงเข้าตาเขาได้เล่า” ซูจัวยังคงไม่ค่อยเข้าใจ