กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จวงเหล่าต้ามองซูจัว เขาไม่เคยคาดคิดเลยจริง ๆ ว่าซูจัวจะมีคนรู้จักอยู่บนภูเขาชิงเฟิง และคนผู้นั้นกลับเป็นพ่อแท้ ๆ ของซูจัว
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง…
เจ้าเด็กนี่ช่างเจ้าเล่ห์เสียจริง…
“คุณชายใหญ่ ที่จริงข้าอยากบอกท่านนานแล้ว แต่ก็ไม่อยากรบกวนท่าน ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะแม่ทัพน้อยหลี่จะขึ้นเขาไปปราบโจรป่า ข้าก็คงไม่พูด พ่อของข้า… พ่อของข้า…”
เขาก้มศีรษะลง ราวกับไม่อาจพูดต่อได้
เพราะพ่อของข้าเองก็ไม่คิดจะลงมา เขาเอาแต่คะนึงถึงเงินบนภูเขาชิงเฟิงน่ะสิ…
ตำลึงเงินขาววาววับ…
เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านั้นที่ยังไม่ใช่ของตน ซูจัวก็อดหลั่งน้ำตาออกมาไม่ได้
จวงต้าพลันนึกถึงคำพูดของจวงเอ้อร์
เขาจ้องซูจัว ทว่าไม่ได้เชื่อคำพูดของซูจัวทั้งหมด