กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แน่นอนว่าอาหลงไม่เชื่อ ทว่ายังไม่ทันได้ตั้งตัว ซูจัวก็แทงมีดเข้าใส่เขาเสียก่อน
อย่างไรเสียอาหลงก็ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี เขาตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว มีดของซูจัวเพียงกรีดผิวหนังเขาเป็นแผลเล็กน้อยเท่านั้น จากนั้นเขาก็เตะเข้าใส่ซูจัว ซูจัวเบี่ยงกายหลบ
“เจ้าเป็นผู้ใด” อาหลงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ซูจัวไม่ดัดเสียงอีกต่อไป เขาตอบด้วยเสียงบุรุษอันใสกังวานของตนว่า “เจ้าลองทายดูสิ”
อาหลงตกตะลึง “น้องชายข้า...”
“ไปพบยมราชแล้ว หากเจ้ารีบไปหน่อย บางทีอาจยังตามเขาทัน”
ขณะกล่าว ซูจัวก็พุ่งเข้าใส่เขา ทว่าความแตกต่างด้านรูปร่างทำให้ซูจัวตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว ดวงตาของอาหลงแดงก่ำ เขาเข้าใจแล้วว่าตนติดกับ ความโกรธแค้นทำให้เขาเพียงต้องการสังหารซูจัวเท่านั้น