ตอนที่ 148 ยอมหรือไม่ยอม

ซูเหวยอยากอยู่ดูเรื่องสนุกต่อยิ่งนัก

ทว่าพวกนางกินอาหารเสร็จแล้ว จะให้นั่งต่อไปเรื่อย ๆ ก็รู้สึกกระดากใจ อีกทั้งยังทนสายตาของเสี่ยวเอ้อร์ที่คอยเหลือบมองมาเป็นระยะไม่ไหว

ส่วนเสิ่นเยี่ยนนั้นอยากกลับไปนานแล้ว

ดังนั้นทั้งสองจึงออกจากร้าน

ฉินอวี้กวาดตามองครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนสายตากลับ

ด้านนอกฟ้ามืดลงเล็กน้อย ร้านค้าบางแห่งแขวนโคมไฟไว้แล้ว

ทั้งสองเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เมืองหานกู่ในสายตาของซูเหวยนับว่าไม่เจริญรุ่งเรืองนัก ปกตินางมักรู้สึกว่าถนนเหล่านี้แออัดอยู่เสมอ ทว่าวันนี้ไม่รู้เพราะเหตุใด ซูเหวยกลับรู้สึกว่าถนนหนทางดูอบอุ่นไปหมด ทั้งผู้คนริมทาง ดวงจันทร์บนฟากฟ้า และกำแพงริมถนน ล้วนถูกฉาบด้วยแสงอุ่นละมุน