กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูจัวแอบย่องเข้ามา ยืนอยู่กับบ่าวรับใช้ ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ของคนตระกูลฟางและตระกูลจวง พลันเหลือบมองฟางหมิงจูโดยไม่รู้ตัว
เป็นดังคิด แม่นางผู้นี้มีสีหน้าเหยียดหยาม ทั้งยังถลึงตาใส่จวงเหยียนอย่างแรง
ทว่าจวงเหยียนกลับก้มหน้าก้มตากินข้าว ไม่ได้สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย
ซูจัวอดคิดไม่ได้ว่า ฉินอวี้หายไปไหนแล้ว
ฉินอวี้…
เขาอยู่กับเสิ่นเยี่ยนและซูเหวย
ยามเย็นเขาเคาะประตู ซูเหวยเห็นเขาแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบเรียกให้เขาเข้ามา
ฉินอวี้ผอมลง ระหว่างคิ้วและดวงตามิได้มีท่าทีเกียจคร้านเนือย ๆ ดังเช่นก่อนหน้าอีก กลับเพิ่มความหม่นหมองขึ้นหลายส่วน
ซูเหวยเรียกเขาเข้ามา อันที่จริงนางมีเรื่องอยากถามเขามากมาย ทว่าขยับริมฝีปากอยู่หลายครั้งก็ยังเอ่ยไม่ออก