ตอนที่ 135 ลูกสาวกลับมาแล้ว

ฉินอวี้ไม่อาจข่มตาหลับ

ทันทีที่หลับตา เขาก็กลับไปอยู่ในห้องขังแห่งนั้นอีกครั้ง ราวกับได้เห็นสภาพน่าเวทนาของหมอฉินอีกครา

ราตรีมืดมิดประหนึ่งสัตว์ประหลาดที่อ้าปากกว้าง ราวกับกำลังกลืนกินเขาทีละน้อย

ฉินอวี้กำผ้าปูเตียงแน่น จ้องมองเพดานห้องอันมืดสนิทอย่างเหม่อลอย

ในหัวของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาในหมู่บ้านหนานเฉียว

หลังจากพ่อของเขาสิ้นใจ หมอฉินก็เลี้ยงดูเขามาด้วยตนเอง ทั้งทำหน้าที่เป็นพ่อและแม่ อีกทั้งยังถ่ายทอดความสามารถให้เขา

หลังจากนั้น ชีวิตของพวกเขาก็ผ่านไปอย่างเรียบง่ายและสงบสุข

เมื่อก่อนฉินอวี้รู้สึกว่าวันเวลาเช่นนั้นช่างน่าเบื่อและจืดชืด ทว่าบัดนี้เมื่อหวนคิดดู นั่นต่างหากคือช่วงเวลาแห่งความสุขที่ต่อมาไม่ว่าในยามเที่ยงคืนหรือในความฝัน เขาก็ไม่อาจเก็บกลับคืนมาได้อีก