ตอนที่ 119 เต็มไปด้วยความสงสัย

หม่าเฉียงทุบข้าวของจนพังยับก็ยังไม่หายแค้น เพราะจ้าวอิ๋งตี้หนีไปแล้ว เขารู้สึกว่าตนเสียเปรียบ จึงให้ตระกูลจ้าวคืนตำลึงเงินสิบตำลึงมา

ยายเฒ่าจ้าวไม่ยินยอม ทั้งโวยวายทั้งกลิ้งเกลือก ต่อให้ตายก็ไม่ยอมคืน

“ดี ไม่คืนใช่หรือไม่?”

หม่าเฉียงแค่นหัวเราะ สั่งให้คนลากจ้าวต้าป๋าวกับตาเฒ่าจ้าวออกมาจากห้อง จากนั้นก็ตบหน้าจ้าวต้าป๋าวไปสองฉาด

จ้าวต้าป๋าวกุมใบหน้าร้องไห้ไม่หยุด

ตาเฒ่าจ้าวเองก็ถูกถีบไปหนึ่งครั้ง เดิมทีก็ชรามากอยู่แล้ว พอถูกทำร้ายเช่นนี้ถึงกับยืนไม่ขึ้น

“ฆ่าคนแล้ว… ไม่มีความยุติธรรมแล้ว…” ยายเฒ่าจ้าวร้องไห้ตะโกนเสียงดัง พลางหันไปมองชาวบ้านที่อยู่ด้านนอกเพื่อดูเรื่องสนุก

ทว่าชาวบ้านจะสนใจพวกเขาที่ไหนกัน?