กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเยี่ยนเตรียมใจไว้แล้วว่าจะปิดปากเสี่ยวจวงไปพร้อมกัน
ทว่าเขากลับเห็นเสี่ยวจวงกับซูจัวแอบย่องออกมาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ เขายืนนิ่งไม่ขยับ และเห็นซูจัวแอบขยิบตาให้เขาครั้งหนึ่งตอนจากไป
เสิ่นเยี่ยน “...”
ในชีวิตของเสิ่นเยี่ยนมีไม่กี่ครั้งนักที่เขาจะรู้สึกสับสนถึงเพียงนี้
หลังฟ้าสาง เสี่ยวจวงยังคงไปที่ศาลาว่าการเช่นเดิม บางทีอาจเป็นเพราะเมื่อคืนดื่มสุรา วันนี้คนที่มาศาลาว่าการจึงมีไม่มาก และแต่ละคนล้วนมีสีหน้าอ่อนระโหย
ส่วนการขาดงานของมือปราบจางกลับไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากผู้ใดเลย...
จนผ่านไปหลายวัน เขาก็ยังไม่มา คนในศาลาว่าการยังคงไม่ได้คิดอะไรมาก และมีน้อยคนนักที่รู้ว่าเขาพักอยู่ที่ใด