กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่ว่าพระภิกษุฮุ่ยชงจะโกรธเพียงใด สุดท้ายก็ยังนำตำลึงเงินสิบตำลึงมาให้
ยามยื่นให้ซูจัว สีหน้าของเขามืดครึ้ม แทบอยากตีซูจัวให้ตาย
ซูจัวชั่งน้ำหนักเงินในมือพลางยิ้มกล่าวว่า “นี่ล้วนเป็น ‘เงินหยาดเหงื่อ’ ของอาจารย์ฮุ่ยชงทั้งนั้น ข้าเอาไปเช่นนี้จะไม่ดีหรือไม่”
ฮุ่ยชงมีร่างสูงใหญ่กำยำ อีกทั้งยังหล่อเหลาไม่น้อย เขาจ้องซูจัวเขม็ง กัดฟันกรอด “ถ้ารู้สึกว่าไม่ดี ก็เอาคืนมาเสียสิ!!!”
ซูจัวเก็บเงินเข้าอก ทั้งยังกะพริบตาให้ฮุ่ยชง ฮุ่ยชงรู้สึกสะอิดสะเอียนจนแทบแย่ ยิ่งคิดก็ยิ่งขนลุก จนอดไม่ได้คิดจะสั่งสอนซูจัวสักหน่อย ทว่าเขายังไม่ทันแตะตัวซูจัว ซูจัวก็พลิกมือคว้าข้อมือเขาไว้ แล้วเตะเข้าที่หัวเข่าข้างหนึ่ง ฮุ่ยชงยืนไม่มั่นคงจึงคุกเข่าลงกับพื้นอย่างแรง…