ตอนที่ 112 เป็นเทพบุตรเสียได้

“เจ้าเป็นผู้ใด?”

เมื่อได้ยินเสียง ซูเหวยเงยหน้าขึ้น เห็นหานอวี่ถือปลาอยู่ในมือ ยืนขมวดคิ้วอยู่ตรงประตูเรือน มองซูจัวกับเสี่ยวจวง

เขาได้ยินเสิ่นเยี่ยนบอกว่าเสี่ยวจัวชอบกินปลา จึงตั้งใจซื้อมาให้เขา

แล้วบุรุษตรงหน้านี่เป็นเรื่องอันใดกัน?

“เขาเป็นผู้ใด?” หานอวี่มองซูเหวยแล้วถามย้ำอีกครั้ง

ซูเหวยรู้สึกราวกับศีรษะของนางกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

บังเอิญเหลือเกินที่ซูจัวเป็น “คนใบ้” ส่วนเสิ่นเยี่ยนกำลังตั้งหน้าตั้งตาผ่าฟืน ราวกับไม่ทันสังเกตเห็นบรรยากาศผิดปกติทางนี้

เสี่ยวจวงกำลังจ้องหานอวี่ด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร ทั้งสองคนดูราวกับไก่ชนสองตัวที่กำลังเดือดดาล…

ซูเหวยแนะนำอย่างฝืดเฝื่อนว่า “นี่คือมือปราบจวง”