กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอฟ้าสาง เสิ่นเยี่ยนก็พาคนออกค้นหารอบหมู่บ้าน
เขาสอบถามเสิ่นเหลียงถึงรูปลักษณ์ของโจรทั้งสามคน
เสิ่นเหลียงเล่าจบแล้ว จู่ ๆ ก็หันไปมองเสิ่นเยี่ยน “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามีสามคน?”
เขาไม่เคยพูดเลยว่าโจรมีสามคน
เขามองเสิ่นเยี่ยนอย่างสงสัย ทว่าเสิ่นเยี่ยนกลับกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “เมื่อครู่เสิ่นชิงอวิ๋นบอกว่า มีโจรสามคนเข้ามา…”
บุตรชายผู้ใหญ่บ้านรีบเออออตาม “ใช่แล้ว เมื่อครู่พ่อเจ้าไม่ได้พูดหรือ? มีอะไรหรือ? มีปัญหาอันใด?”
เสิ่นเหลียงส่ายหน้า “ไม่มีปัญหา”
ด้านเหนือของหมู่บ้านหนานเฉียวติดกับภูเขา ส่วนด้านใต้เป็นถนนใหญ่กว้างขวาง พื้นที่เพาะปลูก และที่รกร้าง โจรเหล่านี้จะมุ่งหน้าไปทางใดนั้นยากจะบอกได้จริง ๆ หากเป็นโจรทั่วไป พวกมันย่อมต้องเข้าไปหลบในภูเขา การซ่อนคนผู้หนึ่งไว้ในภูเขานั้น ต่อให้เป็นผู้ใดก็ยากจะจับตัวได้