กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวี่ช่านยังคงผอมบางเช่นเดิม คางแหลมเล็ก ดวงตากลมโต ซูเหวยรู้สึกอยู่เสมอว่าเขาดูคล้ายมนุษย์ต่างดาว
เขายิ้มให้ซูเหวยเล็กน้อย “พี่ซูเหวย”
“อืม…”
ซูเหวยกำลังจะพูดกับเขา ทว่าเขากลับไปห้องข้าง ๆ กับเสิ่นเยี่ยนเสียก่อน
ซูเหวยชะเง้อคอมองอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ พลางคิดในใจว่า เจ้าสองคนนี้กำลังพูดอะไรกันอยู่ หรือว่ากำลังนินทานางกัน?
แต่นางกลับไม่ได้ยินอะไรเลย…
ภายในห้องข้าง ๆ เสิ่นเยี่ยนพิงกำแพง ฟังสวี่ช่านพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“ข้าไปหมู่บ้านตระกูลหลี่มาเที่ยวหนึ่ง ช่วงหลายวันมานี้หลี่เฟยไม่อยู่บ้าน ข้าได้ยินคนบอกว่าเขารู้จักคนกลุ่มหนึ่ง เมื่อสองวันก่อนเขากลับบ้านไปเก็บข้าวของ ข้าสงสัยว่าเขากำลังคิดแผนชั่วร้ายอะไรอยู่ พอลงมือเสร็จก็คงจะหนี”
มากกว่านี้สวี่ช่านก็สืบข่าวไม่ได้แล้ว