กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฝนห่ากระหน่ำซัดเปาะแปะ ขับไล่ไอร้อนอบอ้าวไปจนสิ้น
คุณชายต่งนิ่งเงียบ คุณหนูต่งเดินมานั่งลงข้างกายเขาแล้วถอนหายใจ
“ข้าไม่คิดเลยว่าจะได้พบเขาที่นี่…”
คุณชายต่งขมวดคิ้ว มองไปรอบด้านแล้วกดเสียงต่ำกล่าวว่า “พบแล้วก็ช่างเถิด แล้วเจ้าจะไปกับเขาทำไม…”
สีหน้าของเขาดูย่ำแย่ “หากคนผู้นั้นรู้เข้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเราจะมีจุดจบเช่นไร?”
เขาเล่นนิ้วไปมา ท่าทางดูกระวนกระวายยิ่ง
คุณหนูต่งผ่อนลมหายใจแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่ได้ตั้งครรภ์มาหลายปี เดิมทีเขาก็ไม่ต้องการข้าอยู่แล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขายังมีสตรีอีกมากเพียงใด? หากข้ายังไม่มีบุตรอีก จุดจบของข้าคงไม่ดีไปกว่านี้…”