กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลับถึงบ้านก็เป็นยามบ่ายแล้ว ซูเหวยมีเหงื่อออกเต็มกาย นางคิดจะไปอาบน้ำ เสิ่นเยี่ยนเองก็ต้องล้างเนื้อล้างตัวเช่นกัน เพียงแต่เขาง่ายกว่ามาก ถอดเสื้อผ้าแล้วใช้ขันตักน้ำราดตัวในลานบ้านก็เป็นอันเสร็จ
ซูเหวยต้มน้ำเสร็จก็เข้าไปในห้องครัวแล้วปิดประตู
เสิ่นเยี่ยนรู้สึกถึงบางสิ่งจึงมองออกไปด้านนอก เห็นหูเหวินกำลังลับ ๆ ล่อ ๆ มองมาทางนี้ เมื่อถูกเสิ่นเยี่ยนจับได้ เขาก็ออกวิ่งทันที ทว่ากลับสะดุดล้มไปหนึ่งครั้ง
เสิ่นเยี่ยนอาบน้ำอย่างรวดเร็ว พอเสร็จก็ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากบ้านข้าง ๆ
เหลียงต้าหย่งกำลังกระชากผมสตรีนางหนึ่งลากไปยังตระกูลหวัง เส้นผมของนางถูกดึงจนยุ่งเหยิง ดูน่าเวทนายิ่งนัก ดวงตาทั้งสองข้างบวมเป่งจากการร่ำไห้
“หากยังไม่ไปอีก ข้าจะตีเจ้าให้ตาย นังหญิงแพศยา”