กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหล่าสตรีเมื่ออยู่รวมกันย่อมมีเรื่องให้พูดคุยไม่รู้จบ ทว่าซูเหวยไม่มีคนรู้จัก จึงได้แต่นั่งนิ่ง ๆ อยู่ด้านข้าง
หญิงชราที่พูดคุยก่อนหน้านี้เดินเข้ามา แล้วหย่อนไข่ไก่ฟองหนึ่งใส่มือซูเหวย
“กินเสียเถิด”
นับตั้งแต่ซูเหวยทะลุมิติมายังที่แห่งนี้ หญิงชราคือสตรีคนแรกที่แสดงความปรารถนาดีต่อนาง
ซูเหวยจึงหยิบแป้งทอดของตนเองออกมาให้หญิงชราเช่นกัน
ส่วนทางด้านเสิ่นเยี่ยนนั้นกลับเงียบเหงากว่ามาก ตามจริงแล้วเมื่อรวมเขาด้วยก็มีเพียงห้าคนเท่านั้น คนหนึ่งออกไปเดินเล่น สองคนกำลังหลับ อีกคนขมวดคิ้วราวกับรังเกียจว่าสภาพแวดล้อมที่นี่ไม่ดี
เสิ่นเยี่ยนเองก็ล้มตัวลงนอน เขาลืมตามองเพดาน ทว่าภายในหัวกลับคิดถึงซูเหวย
ซูเหวยกำลังทำสิ่งใดอยู่?