ตอนที่ 47 ข้าทำทั้งหมดนี้เพื่อใคร

ซูเหวยเต็มท้องไปด้วยความสงสัย ทว่าตอนนี้นางไม่อาจถามเสิ่นเยี่ยนต่อหน้าได้ ส่วนเสิ่นเยี่ยนเองก็กำลังจ้องเรือนของตาเฒ่าเฉิน ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่

อาสะใภ้หูซานร่ำไห้คร่ำครวญว่า “ลูกแม่ เจ้าไปอยู่ที่ใดกัน”

นางกระวนกระวายใจยิ่งนัก รู้สึกอยู่เสมอว่าหูเฉียงต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่

เวลานี้ฝูงชนก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน

ชาวบ้านล้วนงมงาย ไม่นานก็มีคนบอกว่าเป็นดวงจิตผีของตาเฒ่าเฉินมาทวงชีวิต

“ข้ารู้สึกอยู่ตลอดว่าเรือนหลังนี้ช่างวังเวงนัก”

“นั่นสิ ปีนั้นเสิ่นเอ้อร์ก็ถูกหูเหวินหลอกมาที่นี่...” ใครบางคนเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันไปมองแม่หูที่กำลังยืนดูเรื่องสนุกอยู่ท่ามกลางฝูงชน

แม่หูกำลังลอบยินดีอยู่ในใจ หูเฉียงหักแขนหูเหวิน หากเขาตายไปเสียได้ นางย่อมปรารถนาแทบไม่ไหว

“พวกเจ้ามองข้าด้วยเหตุใด ข้าไม่ได้เป็นคนฆ่าเสียหน่อย” แม่หูกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้

คำพูดนี้เองที่ทำให้อาสะใภ้หูซานเดือดดาล