ตอนที่ 35 เขาอ่อนกว่าเจ้าหนึ่งปี

“อา…”

เสิ่นเยี่ยนขว้างก้อนหินลงบนพื้นข้างกายหูเหวิน หูเหวินตกใจจนร้องลั่นและปัสสาวะราดกางเกงในทันที

เสิ่นเยี่ยนลุกขึ้น มองเขาด้วยสายตาเย้ยหยัน ส่วนซูเหวยเองก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี

จนกระทั่งหูเหวินร้องไห้วิ่งหนีไป ซูเหวยจึงเอ่ยขึ้นว่า “แม่ของเขารับมือยากนัก คงไม่เรียกให้พวกเราชดใช้เงินกระมัง?”

นางเพิ่งหาเงินมาได้เล็กน้อย ไม่อยากนำไปชดใช้ให้ผู้อื่น

อีกทั้งเสิ่นเยี่ยนลงมือเพราะช่วยนาง จะให้นางเรียกเสิ่นเยี่ยนออกเงินก็คงไม่เหมาะ

เสิ่นเยี่ยนโยนก้อนหินทิ้งแล้วหันมามองนาง ซูเหวยตกใจกับสีหน้าเหี้ยมเกรียมของเขา

“เจ้า…เจ้ามองข้าเช่นนี้ด้วยเหตุใด?”

เสิ่นเยี่ยนกล่าวว่า “แม่หูไม่มาแน่”

“เพราะเหตุใด?”