ตอนที่ 33 ข้ากับสามีปาหิมะใส่กัน

หลังรับประทานอาหารเสร็จ ซูเหวยก็เก็บถ้วยชาม

ฉินอวี้กับเสิ่นเยี่ยนจ้องตากันเขม็ง

ฉินอวี้ทอดถอนใจด้วยท่าทางยียวนว่า “ฝีมือทำอาหารของซูเหวยก็อร่อยใช้ได้ทีเดียว”

เสิ่นเยี่ยนมองเขา

ฉินอวี้ก็มองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมว่า “เสิ่นเยี่ยนเอ๋ย เหตุใดเจ้าถึงยังทำหน้าตายเช่นนี้อยู่ได้ ช่างไม่น่าคบหาเอาเสียเลย”

เสิ่นเยี่ยนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไร เสแสร้งเสียยิ่งกว่าสิ่งใด มองแล้วชวนคลื่นไส้”

คนทั้งสองต่างอยู่ในภาวะพร้อมปะทะ ซูเหวยยังอยู่ในห้องครัว นางไม่อยากกลับไปแม้แต่น้อย และยิ่งไม่อยากเห็นบุรุษสองคนชวนปวดหัวในห้อง