กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉินอวี้อยากซื้อขนม
หากซูเหวยยอมทำ เขาก็จะซื้อทั้งหมด
“ได้สิ” ซูเหวยตอบตกลงอย่างฉับไว
ธุรกิจที่มาถึงหน้าประตูมีเหตุผลใดให้ไม่รับทำเล่า นางเรียกเสิ่นเยี่ยนให้ช่วยก่อไฟ ส่วนตัวนางก็ลงมือทำขนมอย่างคล่องแคล่ว
ฉินอวี้พิงกำแพงมองนาง เขาพบว่าซูเหวยทำงานคล่องแคล่วและจริงจัง แตกต่างจากภาพลักษณ์ของนางอยู่ไม่น้อย
ความเข้าใจที่เขามีต่อคนตรงหน้านั้นตื้นเขินเกินไป
ไม่นานนักภายในเรือนก็อบอวลด้วยกลิ่นหอม ซูเหวยทำออกมาหนึ่งกะละมังเล็ก ราวยี่สิบกว่าชิ้น
“ของสิ่งนี้ต้องกินตอนร้อน ๆ จึงจะอร่อย” ซูเหวยยื่นขนมให้เขา ฉินอวี้รีบหยิบขึ้นมากัดคำหนึ่งอย่างอดใจไม่ไหว
นุ่มเหนียวหอมหวาน รสชาติดีจริง ๆ…
อร่อยกว่าสิ่งใด ๆ ที่เขาเคยกินในช่วงนี้เสียอีก…