ตอนที่ 27 ขายบัวลอย

ซูเหวยเปิดประตู เพื่อให้กลิ่นหอมลอยไปได้ไกลยิ่งขึ้น

ระหว่างนั้นนางยังไม่ลืมตักให้เสิ่นเยี่ยนหนึ่งชามก่อน จากนั้นจึงมองเขาด้วยความคาดหวัง หวังให้เสิ่นเยี่ยนออกความเห็นอย่างเป็นกลาง

เสิ่นเยี่ยนที่เพิ่งสาบานว่าจะไม่กินเด็ดขาด เดิมคิดจะบอกว่าไม่กิน ทว่ากลิ่นหอมเย้ายวนเหลือเกิน เอาแต่ลอยเข้าโพรงจมูกจนท้องไส้ของเขาปั่นป่วน เขาจึงจำใจฝืนกินเข้าไปคำหนึ่ง

แล้วเขาก็ชะงักงัน

“เป็นอย่างไรบ้าง” ซูเหวยถาม

“อร่อย”

ซูเหวยพยักหน้า ยกกะละมังใบหนึ่งออกมา เวลานี้ชาวบ้านรอบข้างเริ่มพากันมามุงดูแล้ว