กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเยี่ยนฝันร้ายอยู่ทั้งคืน
ในความฝัน เขาย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อน ซูเหวยถือชามยาเดินมาหยุดอยู่ข้างเตียงของเขา
“นี่คือยาที่ข้าให้หมอในหมู่บ้านจัดให้ เจ้ายาดื่มเสียแล้วอาการป่วยก็จะหาย” ซูเหวยกล่าวพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน
ตอนที่แม่เสิ่นเพิ่งช่วยนางกลับมา นางมีท่าทีเช่นนี้เอง ทว่าหลังจากแม่เสิ่นตาย นางก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
แน่นอนว่าเขาย่อมไม่ดื่มยาของนาง ซูเหวยจึงถลึงตาใส่เขาอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนจะเดินออกไป ไม่นานนักยายหวังก็มา หญิงชราผู้นี้แต่เดิมก็มีจิตใจไม่ดี ทั้งยังริษยาตระกูลเสิ่นมาโดยตลอด ครั้นตระกูลเสิ่นตกอยู่ในความลำบาก นางก็เริ่มซ้ำเติมผู้ตกทุกข์อีกครั้ง บัดนี้นางเดินเข้ามาด้วยสีหน้ามืดมน ราวกับงูพิษที่มีพิษร้ายอยู่ในปาก ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด นางกลับอยากสังหารเขายิ่งกว่าซูเหวยเสียอีก…