กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่ซูเหวยก้าวเข้าประตู เสิ่นเยี่ยนก็พลันตื่นขึ้น ทั้งยังใช้ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องนางเขม็ง
ซูเหวยขยับตัวเล็กน้อย สายตาของเสิ่นเยี่ยนก็ขยับตามนางไปด้วย ซูเหวยจึงจำต้องขยับกลับมาอย่างจนใจ สายตาของเสิ่นเยี่ยนก็จ้องกลับมายังนางอีกครั้ง
ซูเหวย “...”
นางอยากถามเขานักว่าเอาแต่จ้องผู้อื่นเช่นนี้ ดวงตาไม่เมื่อยบ้างหรือ