กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เขาสิ้นหวังเหลือเกิน แต่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับชายคนนั้น ทุกครั้งที่เขาเพิ่งคิดจะสั่งสอนยัยหนูไป๋อวี๋สักยก ยังไม่ทันเอ่ยปาก กู้จิ่นก็หันมาจ้องเขา สายตาเหมือนมองสิ่งไร้ชีวิต ทำให้เขาขวัญผวาใจสั่นสะท้าน
หลังไป๋อวี๋กินเสร็จก็คิดว่าคนพวกนี้ทำไมเงียบนัก พอหันไปมองก็เห็นสองคนนั้นนั่งยอง ๆ ตัวสั่นอยู่ใต้เกราะป้องกัน
ไป๋อวี๋ที่กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว แน่นอนว่าต้องหาผลไม้หลังมื้ออาหารมาสักหน่อย ก่อนอื่นเธอหยิบบ๊วยเขียวเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่ออกมา จากนั้นเดินไปตรงหน้าสองคนนั้น อ้าปากกัดลงไปคำหนึ่ง มือยังบีบเนื้อบ๊วยเขียวที่มีน้ำไหลเยิ้มนั้นด้วย