กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ตอนฉันเข้าเครือข่ายดวงดาว ได้ยินว่าป้าใหญ่หายตัวไป จากนั้นสามีฉันซึ่งประจำการอยู่ที่ดาวใกล้ ๆ ดาวร้างนี้ ก็ตรวจพบร่องรอยสิ่งมีชีวิตบนดาวมรณะดวงนี้ ฉันเป็นห่วงพวกคุณ เลยอ้อนวอนสามีให้พาฉันมาลองเสี่ยงโชค ไม่คิดว่าจะเป็นพวกคุณจริง ๆ”
ไป๋อวี๋พูดถึงตรงนี้แล้วก็ทำอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานนักน้ำตาก็คลอหน่วยตา สะอื้นพูดว่า “ป้าใหญ่รู้ไหม ตอนที่ได้ยินว่าพวกคุณหายไป ฉันเสียใจแค่ไหน ดื่มน้ำยาโภชนาการยังไม่ลงเลย ตอนนี้ในที่สุดก็พบพวกคุณแล้ว ใจที่ลอยอยู่ก็วางลงได้เสียที”
ไป๋อวี๋คิดในใจว่า เธอกินน้ำยาโภชนาการไม่ลงจริง ๆ เพราะสิ่งที่เธอกินคืออาหารอร่อย เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ตาย ใจก็วางลง