กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“บางทีนี่อาจเป็นความลับที่เป็นของดาวสีน้ำเงินเพียงผู้เดียว”
พอเสียงของกู้จิ่นสิ้นลง เหยียนชิงก็ไม่พูดมากไปกว่านั้นอีก ความลับที่เรียกว่าความลับนั้นก็คือสิ่งที่พูดออกมาไม่ได้
ส่วนไป๋อวี๋ในตอนนี้ พอรู้ว่าพรุ่งนี้กู้จิ่นจะส่งเจ้าหมีแพนด้ามาให้ ก็ตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ กินข้าวเสร็จพักสักครู่ ก็พาเอ้อร์ต้านกับหุ่นยนต์เพาะปลูกมาที่จุดหนึ่งใกล้ ๆ คฤหาสน์
ที่แห่งนี้มีลักษณะเป็นแอ่งกระทะ ตรงกลางเป็นพื้นดินประมาณสองสามร้อยตารางเมตร ลาดเขาข้าง ๆ ค่อนข้างชัน เดิมยังไม่ได้คิดว่าจะปลูกอะไร ตอนนี้พอดีเอามาเป็นบ้านให้เจ้าหมีแพนด้าเสียเลย