กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กู้จิ่นยังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ทว่าในตอนนั้นเองก็มีเสียงดังมาจากช่องเคลื่อนย้ายของคฤหาสน์ เขาสลัดความคิดออกจากหัวแล้วเดินไปหยิบของด้านในออกมา
หลังเปิดหีบส่งของออก เขามองกล่องอัดปริมาตรสีเงินขาวแล้วหยิบมันออกมาวางไว้ด้านข้าง ก่อนจะนำกล่องรักษาอุณหภูมิด้านในออกมา
เขาเปิดกล่องอย่างระมัดระวัง สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือลูกท้อสีชมพูอ่อนหลายลูก กู้จิ่นหยิบขึ้นมาหนึ่งลูกแล้วกัดกิน ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ได้กินลูกท้อแสนกรอบหวานนี้ เขาก็เฝ้าคะนึงถึงมันมาเนิ่นนาน พอกัดเข้าไปหนึ่งคำก็ได้ลิ้มรสชาติคุ้นเคยเช่นเดิม