ตอนที่ 127 พวกเจ้า... พวกเจ้าเป็นสัตว์เซียนกันหมดเลยเรอะ?

ตอนที่ 127 พวกเจ้า... พวกเจ้าเป็นสัตว์เซียนกันหมดเลยเรอะ?

อู่จั้งกระอักเลือดออกมาอีกคำ ชิกิงามิตายไปทำให้จิตใจเขาบอบช้ำอย่างหนัก แถมยังรู้สึกไม่ได้ถึงสายสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับชิกิงามิอีกแล้วด้วย

เรื่องนี้ทำเอาในใจเขาว้าวุ่นสุดขีด ชิกิงามิที่แข็งแกร่งขนาดนั้นจู่ๆ ก็ดับวูบไปเฉยๆ นี่มันวิชาอะไรกัน

เขาไม่กล้าคิดโลภอยากได้อาวุธเทวะขั้นจักรวาลอีกต่อไปแล้ว อยากจะงอกขาเพิ่มอีกสักสองขาเพื่อรีบหนีไปจากที่นี่ให้พ้นๆ เสียตอนนี้เลย

เขากลัวว่าขืนอยู่ต่อ ตัวเองก็คงโดนซัดเปรี้ยงเดียวตายเหมือนชิกิงามิตัวนั้นแน่

อู่จั้งพลิกกายกลายเป็นลำแสงพุ่งหนีไปไกล ลอยละลิ่วอยู่อย่างนั้นถึงครึ่งชั่วโมง

พอมองดูทิวทัศน์รอบข้างที่ถอยร่นไปข้างหลังไม่หยุด อู่จั้งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองบินมาไกลแค่ไหนแล้ว ตลอดทางไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง

“แฮ่กๆ... เหนื่อยจะตายชัก ในที่สุดก็หนีพ้นแล้ว! ชั่วชีวิตนี้ข้าไม่เคยตกอับขนาดนี้มาก่อนเลย ชายคนนั้นน่ากลัวเกินไปแล้ว!”