เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 17 อะไรนะ องค์หญิงตวัดพู่กันส่งๆ กลับมีเจตจำนงปราชญ์ด้วยหรือ
พอเห็นท่าทางมั่นอกมั่นใจไม่เห็นใครในสายตาของกู้เหยียนอู่ ฉู่หลิงเอ๋อร์ก็แลบลิ้นอย่างซุกซน
“ท่านอาจารย์ เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ ยืนกลับหัวถ่ายท้องร่วงเนี่ยนะ...”
“อย่าดีกว่ามั้ง ถ้าแพ้ขึ้นมามันจะไม่ดีเอานะ!”
เล่นก็ส่วนเล่นแกล้งก็ส่วนแกล้ง ฉู่หลิงเอ๋อร์ยังรู้กาลเทศะ ไม่อยากให้กู้เหยียนอู่ต้องเอาหน้าไปมุดแผ่นดินหนี
ในใจนาง ท่านพ่อของตัวเองมีอะไรบ้างที่ทำไม่เป็น
แล้วจะไปแพ้ท่านผู้เฒ่าตรงหน้านี้ได้ยังไงกัน
นางจึงอยากไว้หน้าอีกฝ่ายอยู่บ้าง
แต่กู้เหยียนอู่กลับไม่กลัวเลยสักนิด “ไม่ต้องเกรงใจ! ข้าพูดคำไหนคำนั้น บอกว่ายืนกลับหัวถ่ายท้องร่วงก็ต้องทำแน่นอน!”
“ถ้าข้าไม่มีความมั่นใจแค่นี้ ก็เสียชาติเกิดที่เป็นผู้สืบทอดของปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว!”