เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 น้องสาวพาแขกมา
เมื่อแม่ของเสี่ยวเหาคิดดูก็เห็นว่าคำพูดนี้ไม่ได้ผิด “ก็เพราะพ่อของอวี๋ไห่ดูแลเขาไม่ได้ จึงปล่อยให้เขาหย่าร้างได้อย่างสบาย ๆ
ถ้าเป็นบ้านฉัน เรื่องแบบเดียวกันไม่มีทางเกิดขึ้นได้! แค่พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายกับพี่น้องของทั้งสองตระกูลก็ไม่ยอมแล้ว
สองบ้านเราผูกสัมพันธ์ทางการแต่งงานกันมาสิบกว่าปียี่สิบปี ญาติผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายในฝ่ายนอก งานมงคลและงานศพต่างก็ไปมาหาสู่กัน
ฝ่ายหนึ่งทำลายการแต่งงาน ย่อมกระทบหลายตระกูล ถ้าพ่อของเสี่ยวเหากล้าทำเรื่องเหลวไหลข้างนอก ต่อไปเขาก็อย่าหวังว่าจะกลับหมู่บ้านตระกูลอวี๋นี้ได้อีก
อย่างน้อยก็มีสิบกว่าครอบครัวที่ต้องตัดขาดญาติ ใคร ๆ ก็จะด่าเขา ถุยน้ำลายใส่เขา ตระกูลของพ่อแม่เขาก็ไม่อนุญาต!”
คุณแม่งุนงง “คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร”
แม่ของเสี่ยวเหากล่าว “ตั้งแต่หมั้นหมายกัน สองตระกูลใหญ่ก็เชื่อมโยงติดกันแล้ว
ทางบ้านแม่ฉัน ทางฝ่ายชาย ป้า น้า ลุง อา รวมถึงญาติฝ่ายแม่ เมื่อมีงานมงคลและงานศพก็ไปมาหาสู่กันทั้งหมด
หมู่บ้านเชื่อมหมู่บ้าน ตระกูลเชื่อมตระกูล ญาติเชื่อมญาติ ตลอดทั้งปีมีเรื่องให้ไปมาหากันไม่ขาด ก็แยกออกจากกันไม่ได้แล้ว