เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 คงสภาพเดิม
เฉินหงได้ฟังก็รู้ทันทีว่าตำรวจจราจรรู้จักลูกหลานขุนนางคนนี้ และไม่อยากทำให้เขาลำบากใจอีก เมื่อเห็นว่าด้านหลังมีขบวนรถติดยาวมาก เธอจึงพยักหน้าให้พ่อขึ้นรถ
ส่วนฝ่ายนั้นยังไม่ยอมเลิกรา นั่งอยู่ในรถด่าคน “ไอ้เวรเอ๊ย ไอ้พวกตาถั่ว ขับรถเบนซ์คันใหญ่ บนถนนไม่มีที่ให้แกวางตัวแล้วหรือ
ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าแกเป็นผู้หญิง วันนี้ฉันจะอัดแกให้ฟันร่วงเต็มพื้น!”
เฉินหงได้ฟังก็โกรธจนทนไม่ไหว เดินไปเคาะประตูรถเขา “เจ้าหนู อย่ามาสะเออะนะ พวกแซ่ต้วนใกล้จะได้กินกระสุนปืนกันหมดแล้ว นับประสาอะไรกับคนว่างงานอย่างแก!
ตั้งตัวไม่ชอบธรรม ไม่ว่าใครจะหนุนหลัง ก็ล้มได้ง่าย ๆ ตกจากหลังม้าที่วิ่งเร็วตายยิ่งน่าเกลียด!” พูดพลางยังใช้รองเท้าส้นสูงเตะล้อรถเขาเบา ๆ อย่างคับแค้นไม่เป็นธรรม
ภายใต้การเจรจาและการโบกรถของตำรวจจราจร รถทั้งสองคันแยกกันออกไป พ้นจากสี่แยกที่แออัดนี้ ต่างกลับบ้านของตน
พ่อลูกเฉินหงกลับบ้านจริง ๆ ส่วนลูกหลานขุนนางคนนั้นกลับขับรถมุ่งตรงไปทางนครมหาวิทยาลัยย่านชานเมือง