เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ความกลมกลืน
ที่แท้ อวี๋หยางก็กลับเข้าไปในห้อง เปลี่ยนชุดกีฬาสีฟ้าสลับขาวมาทั้งชุด
เด็กน้อยคนนี้ยังพูดกับตัวเองอีกว่า “พวกคุณใส่เสื้อผ้ารุ่นเดียวกันก็ไม่บอกฉันสักคำ ตอนนี้ดีแล้ว โชคดีที่ฉันก็มีเสื้อผ้ารุ่นเดียวกัน ด้วยเหตุนี้เราจึงเป็นชุดครอบครัวแล้ว”
โจวอี้ได้ฟังคำพูดของเขา ในใจก็ดีใจเป็นพิเศษ รู้ว่าตอนนี้อวี๋หยางได้ยอมรับตัวเองแล้ว
แต่คำพูดแบบเดียวกันนี้พอเฉินหงได้ยินกลับรู้สึกไม่ดีอย่างยิ่ง ไม่ว่าเด็กจะรู้จักเหตุผลเพียงใด ในใจของเขาก็ยังโหยหาครอบครัวที่ปกติ
น่าเสียดายที่แม่ของเขาไม่เอาไหน ไม่เคยให้เขาเลย
หลังอาหาร อวี๋หยางก็อยู่นิ่งไม่ไหว ดึงโจวอี้วิ่งขึ้นลงบันได พาเขาเที่ยวชมทุกห้อง
พอชมในบ้านเสร็จ ก็พาโจวอี้เดินไปทั่วลานหน้าและลานหลังบ้าน แนะนำไก่เป็ดและแปลงผักให้โจวอี้อย่างจริงจัง แล้วยังพาโจวอี้ไปให้อาหารสุนัขสองตัว
ราวกับกลัวว่าโจวอี้จะหลอมรวมเข้ากับครอบครัวนี้ไม่ได้!
ชายสองคนผู้ใหญ่หนึ่งเด็กหนึ่ง ยังเก็บกวาดทั้งลานหน้าและลานหลังจนสะอาดหมดจด