เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ความกลัวของลูกชาย
อวี๋หยางอธิบายกับเฉินหงอย่างอดทน “จริง ๆ แล้วผมรู้สึกว่าอาโจวเป็นคนดีทีเดียว มีความอดทนกับผมมากกว่าพ่อของผมอีก
อีกอย่าง เขาก็หน้าตาดีทีเดียว ต่อไปถ้าแม่พาเขาไปต่อหน้าพ่อของผม คงมีหน้ามีตามากเลย
อย่างน้อยก็ยังดีกว่าพวกป้า ๆ ยาย ๆ ในหมู่บ้านที่แนะนำผู้ชายแก่ ๆ พวกนั้นให้แม่ ใช่ไหมล่ะ อีกทั้งอาโจวก็ไม่ได้หวังบ้านหรือเงินของบ้านเรา
ที่สำคัญที่สุด ผมแค่รู้สึกว่าถ้าแม่ปล่อยให้อาโจวหลุดมือไป คงน่าเสียดายมาก
แม่ก็เห็นแล้ว ไม่ใช่ออกทะเลไปจับปลา ก็ไปซื้อบ้านที่ปักกิ่งหรือเซี่ยงไฮ้ จะมีโอกาสได้รู้จักคุณอาหน้าตาดีและเก่งขนาดนี้ได้ยังไง
กว่าจะมีคนมาถึงบ้านให้ลอง ก็ลองดูสักตั้งสิ!”
ได้ฟังคำพูดชุดนี้ของอวี๋หยาง เฉินหงรู้สึกว่าชุดความคิดของเธอแตกสลายในพริบตา นี่มันน้ำเสียงแบบไหนกัน ไม่เหมือนลูกชายวัย 6 ขวบเลย กลับเหมือนคำที่พ่อแก่ ๆ ของตัวเองควรจะพูดออกมามากกว่า!
เฉินหง: นี่คงไม่พ้นได้ยินพวกเด็ก ๆ ในโรงเรียนอนุบาลพูด หรือไม่ก็ได้ยินพวกผู้หญิงในหมู่บ้านนินทาซุบซิบกัน