เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ฝูงปลาดั่งน้ำเต้า
เอาละ อ่านจนเข้าใจหมดแล้ว เริ่มหาเงินใช้ชีวิตให้ดีกันเถอะ! มีข้าวก็กิน มีเงินก็ใช้ มีความสามารถก็ใช้ ทำอะไรที่ควรทำไปเถอะ! ยังไงถ้าตัวเองไม่พูด ปลอมตัวให้แนบเนียนแล้วคนอื่นก็ไม่รู้หรอก
ขอแค่ไม่ถูกจับไปชันสูตร ไม่ได้มีเกล็ดปลาขึ้นเต็มตัวทั้งตัว ใครจะมาสนใจชาวประมงเล็ก ๆ อย่างฉันคนเดียว
พอคิดเช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว เฉินหงถอนสมอออกเรือ ค่อย ๆ แล่นไปตามเส้นทางกลับบ้าน
เรือกำลังแล่น “ตึกตึกตึก” อยู่บนผิวทะเลที่สงบ เฉินหงก็พลันพบความมหัศจรรย์ใต้ทะเลอย่างหนึ่ง บนร่องทะเลลึกราวยี่สิบกว่าเมตรใต้เรือประมงลำนี้ ดูราวกับมีเถาน้ำเต้างอกขึ้นมาผืนหนึ่ง
“น้ำเต้า” ยาวกว่าหนึ่งเมตรพวงแล้วพวงเล่าแน่นขนัดจนบดบังร่องน้ำไปครึ่งหนึ่ง แสงอาทิตย์ยามอัสดงส่องลงไปไม่ถึงเลย
ปลาแถบนี้ราวกับเข้าสู่ยามค่ำคืนก่อนเวลา ใต้ทะเลมีสิ่งมีชีวิตประเภทปลาที่เปล่งแสงในยามราตรีเคลื่อนไหวอย่างเลือนรางช้า ๆ
ปลาดาบเงินนี่นา พระเจ้า ปลาดาบเงินฝูงใหญ่ขนาดนี้ หากทอดอวนได้ คงจับได้หลายพันชั่งเลยละ! เฉินหงหยุดเรือทันที แล้วทอดสมอ