เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ปลาหินใต้ทะเล
เฉินหงจดหมายเลขโทรศัพท์อย่างดีใจ “ขอบคุณคุณอาหยาง ฉันออกทะเลจับปลาคนเดียว ต้องออกเย็นกลับเช้า อีกทั้งต้องดูแลลูก ไม่มีทางเลือกจึงต้องขายให้พ่อค้าปลา ได้เงินน้อยหน่อยก็ช่วยไม่ได้ แต่ช่วงนี้โชคดี ทุกวันจับปลาได้มากกว่า 300 จิน พอขายให้พ่อค้าปลาอีกก็เจ็บใจ แต่คนเดียวก็ไปตลาดนัดไม่ได้
ถ้าทางร้านอาหารทะเลนี้สำเร็จได้ ครั้งเดียวก็มีรายได้เพิ่มมากกว่า 1,000 หยวน นี่ไม่ใช่เงินจำนวนเล็ก ๆ เลย ถ้าสำเร็จ ฉันจะเลี้ยงข้าวคุณ อาลู่กับอาหลี่มาด้วยกัน”
“ดีแน่นอน ไม่มีทางลืมพวกเรา ต่อไปเรามาติดต่อกันบ่อย ๆ มีเรื่องอะไรต้องให้ช่วย เฉินหงอย่าอายที่จะพูด คนธรรมดาสามคนรวมกันยังเทียบจูกัดเหลียงได้ ไม่แน่อาจช่วยเธอได้จริง ๆ!” เหล่าหลูพูดพลางลุกขึ้น
“เราก็ดื่มชาแล้ว คุยกันแล้ว ดูคันเบ็ดแล้ว ปลาก็คงจะเริ่มกินเหยื่อแล้ว ต้องกลับเรือแล้ว เริ่มงานได้แล้วพวกเรา”
เฉินหงขับเรือส่งลุงทั้งสามคนกลับไปที่เรือของแต่ละคน แล้วค่อย ๆ ขับเรือวนรอบดินแดนทะเลนี้เพื่อหาจุดตกปลาแห่งใหม่ หยุดเรือทอดสมอตกปลา