เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 คั่วชา
พอกลับถึงบ้านมองนาฬิกา “โอ๊ยแม่เจ้า หกโมงครึ่งแล้ว เกือบเจ็ดโมง” รีบไปรับลูกทันที เฉินหงเทดอกเดย์ลิลีลงในกะละมัง สะพายใบชาครึ่งกระจาดไปบ้านเก่า
“เสี่ยวเป่า แม่กลับมาแล้ว กลับบ้านกับแม่นะ” เฉินหงตะโกนพลางเดินเข้าบ้านเก่า
อวี๋หยางวิ่งเข้ามารับ “แม่ แม่ขึ้นเขาไปหรือ”
“อือ เพิ่งลงจากเขามารับลูกเลย ปู่ของลูกอยู่ไหน”
“อยู่ในเรือน พวกแม่ลูกจะกินข้าวเย็นที่นี่ไหม” พ่อสามีได้ยินสองแม่ลูกคุยกันจึงตอบ
“ไม่กินที่นี่หรอก เดี๋ยวฟ้าจะมืด นี่คือใบชาที่ฉันเก็บบนเขา ชิมดูแล้วรสชาติดีมาก เอามาให้พ่อบ้าง พ่อมีเวลาก็คั่วเก็บไว้ดื่ม ฉันว่าฝีมือคั่วของพ่อต้องอร่อยกว่าซื้อกินแน่”
“เธอเข้าป่าลึกเลยหรือเนี่ย ฉันได้ยินคนในหมู่บ้านพูดตั้งนานแล้วว่าในเขาลึกมีต้นชาดี ๆ แต่ตอนนี้ป่าทึบขึ้น ภูเขาไม่ปลอดภัย ไม่มีใครกล้าเข้าไป เธอใจกล้าจริง ๆ เดินไปไกลขนาดนั้น” พ่อสามีพูดกับเฉินหง
“ฉันยังสาวเดินเร็ว ไม่รู้สึกว่าไกลเท่าไรก็เจอต้นชา ฉันฟังอวี๋ไห่พูดว่าพ่อเคยคั่วชามาก่อน ก็เลยเอามาให้พ่อคั่วเอง ใบชาพวกนี้น่าจะได้สักสองจินใช่ไหม”