เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ต้นชาร้อยปี
ป่าเล็ก ๆ นี้มีเห็ดที่กินได้เพียงไม่กี่ชนิด บางชนิดมีก้านเรียวยาว บางชนิดมีสีสันค่อนข้างสดใส เฉินหงไม่กล้าเก็บเลย เพราะไม่เคยกินมาก่อน จึงคิดว่าอย่าลองเลยดีกว่า เก็บเฉพาะชนิดที่ตนเองเคยกินอย่างปลอดภัยดีกว่า
เฉินหงไม่เดินต่อไปข้างหน้าแล้ว เปลี่ยนไปเดินวนกลับทางเดิม ระหว่างทางเธอก็เจอเห็ดพอร์ชินีหลายดอก พอเข้าไปดูก็พบว่าถูกแมลงแทะจนไม่เหลือรูปเดิม เฉินหงจึงเลิกคิด จะเก็บกลับไปตัดแต่งคัดเลือกก็เหลือส่วนดีไม่ถึงครึ่ง เสียเวลาเปล่า ปล่อยให้มันทิ้งเมล็ดไว้ตรงนี้เถอะ ปีหน้าอาจจะงอกมากขึ้นก็ได้
ยังเจอต้นเกาลัดจีนสามต้น ดูจากพันธุ์แล้วผลมีขนาดเล็ก น่าจะเป็นเกาลัดน้ำมัน เฉินหงเลือกต้นเล็กต้นหนึ่งขุดออกมาเก็บเข้ามิติ รอให้ปลูกจนอยู่รอดและออกผลแล้ว จะได้ทำเกาลัดคั่วน้ำตาลให้ลูกชายกิน
11 นาฬิกา เฉินหงหาตะกร้าสะพายหลังเจอแล้วออกจากป่า กลับมาที่ข้างก้อนหินใหญ่
ได้ยินผู้เฒ่าเล่าว่าไม่ไกลจากป่าไม้พุ่มมีธารน้ำพุภูเขาแห่งหนึ่ง เฉินหงเดินข้ามทุ่งหญ้าอยากไปดูธารน้ำพุภูเขา พอเดินผ่านทุ่งหญ้าก็เห็นดอกไม้สีเหลืองขึ้นอยู่มากมายรูปร่างเหมือนแตรเล็ก ๆ