เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ข้อตกลง
บรรยากาศจู่ ๆ ก็ตึงเครียดขึ้นมาบ้าง พ่ออวี๋อุ้มเด็กนั่งอยู่หน้ากระดานโต๊ะ ก้มหัวต่ำ ราวกับไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เฉินหงนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอวี๋ไห่ สองตาจ้องมองเขาตรง ๆ
เมื่อมองดวงตากลมโตคู่งดงามคู่นี้ อวี๋ไห่จู่ ๆ ก็รู้สึกใจฝ่อ ไม่รู้ตัวหันหน้าไปมองพ่อและเด็ก
ภายใต้บรรยากาศกระอักกระอ่วนเช่นนี้ อวี๋ไห่จู่ ๆ ก็รู้สึกคอแห้งผากเล็กน้อย เขาไอเบา ๆ “เฉินหง ผมขอเสนอหย่ากับคุณอย่างเป็นทางการ ผมรู้ ทั้งหมดเป็นความผิดของผม เราแต่งงานกันมาเจ็ดปีแล้ว แต่เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันจริง ๆ ไม่เกินครึ่งปี ตอนนี้ลูกก็โตแล้ว เราหย่ากันเถอะ”
เฉินหงเปิดดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความสับสน “ทำไม? คุณจะหย่าต้องให้เหตุผลกับฉัน ไม่พูดถึงเรื่องอื่น แค่ในหมู่บ้านเรา ทุกบ้านล้วนมีคู่สามีภรรยาที่อยู่แยกถิ่นกัน ทำไมคนอื่นไม่หย่า? ทำไมมีแต่คุณที่ขอหย่า? ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า? หรือว่าฉันทำตัวในบ้านนี้ได้ไม่ดีพอ”