เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 มื้อเย็นครอบครัวครั้งสุดท้าย
“อา ผลสาลี่หนูเก็บได้กว่า 2,000 จินแล้ว ดูสิว่าตอนนี้จะขับรถไปขนไปตลาดเลยไหม”
“โอ๊ะ เก็บได้เร็วดีนี่ ไปหาใครมาช่วยล่ะ ฉันยังกะว่าจะรออีกสักพักแล้วค่อยไป คิดว่าเธอคงเก็บได้แค่พันกว่าจิน ไม่พอเต็มคันรถ”
“อวี๋ไห่กลับบ้านตอนเที่ยง ตอนบ่ายมาช่วยฉันเก็บไปสิบกว่าต้น”
“อวี๋ไห่กลับมาแล้วก็ดีเลย พอดีจะได้อยู่บ้านสักสองสามวัน ช่วยเธอเก็บสาลี่ได้ พยากรณ์อากาศบอกว่าอีกสามวันจะมีฝน ก็ไม่ต้องกลัวสาลี่โดนฝนจนแตกแง่ ถ้าปีนี้เก็บสาลี่กลับมาได้อย่างปลอดภัย ก็ไม่ต้องเสียของ”
อาพูดพลางเดินไปที่ลานบ้านแล้วสตาร์ตรถสามล้อ “เหล่ากัว เธอยกเครื่องชั่งคานขึ้นรถ แล้วพาเฉินหงขึ้นไปด้วย ล็อกประตูไปช่วยขึ้นของชั่งน้ำหนักด้วย คนเยอะจะได้เร็วขึ้น”
“เฮ้ย ตะโกนอะไร ตอนนี้ก็มาแล้ว อากาศร้อนขนาดนี้ ฉันจะไม่พาน้ำไปสักขวดได้ยังไง พอสั่งอะไรก็ร้อนรนทุกที เครื่องชั่งคานฉันยกขึ้นรถตั้งแต่เที่ยงแล้ว เธอไม่เห็นเอง ก็เอาแต่โวยวาย”